" A Thiarna, cé chuige a rachamaid ? Is agatsa atå na briathra na beatha síoraí. " Eoin 6: 68



CLÁRAIGH !
Cuir isteacht do sheoladh r-phoist


Dearbhaigh do sheoladh r-phoist

















 

Céadaoin na Chéad Seachtaine, Tråth Saor

Leabhar Eabhraigh 2,14-18.
DĂĄ bhrĂ­ sin, Ăłs rud Ă© go bhfuil nĂĄdĂșr daonna ag an gclann go lĂ©ir, ghlac seisean an nĂĄdĂșr cĂ©anna sin. Rinne sĂ© Ă© sin chun an tĂ© a bhfuil an bĂĄs faoina cheannas, is Ă© sin, an diabhal, a scriosadh trĂ­na bhĂĄs fĂ©in,
agus chun a raibh faoi dhaoirse ar feadh a saoil le heagla an bhĂĄis a fhuascailt.
Óir is cinnte nach aingil is cĂșram dĂł ach sliocht AbrahĂĄm.
Mar sin de, nĂ­orbh fholĂĄir dĂł bheith cosĂșil lena bhrĂĄithre i ngach slĂ­ ionas go mbeadh sĂ© ina ardsagart trĂłcaireach dĂ­lis i seirbhĂ­s DĂ© a dhĂ©anfadh cĂșiteamh leis i bpeacaĂ­ an phobail.
Agus anois Ăłs rud Ă© gur fhulaing sĂ© fĂ©in nuair a cuireadh cathĂș air is fĂ©idir leis cabhrĂș leo siĂșd a gcuirtear cathĂș orthu.

Leabhar na Salm 105(104),1-2.3-4.6-7.8-9.
AltaĂ­gĂ­ don Tiarna, glaoigĂ­ ar a ainm; foilsĂ­gĂ­ a ghnĂ­omhartha do na nĂĄisiĂșin.
Bígí ag canadh dó, déanaigí a mholadh; insígí a éachtaí go léir.
DĂ©anaigĂ­ mĂłrtas as a ainm Ăłir is naofa Ă©; gairdigĂ­, a lucht iarrtha, an Tiarna.
BreathnaĂ­gĂ­ an Tiarna agus a chumhacht; lorgaĂ­gĂ­ a ghnĂșis de shĂ­or.

A shliocht Abrahåm, a lucht fónaimh féin! a chlann Iacóib då ndearna sé rogha!
Is é an Tiarna féin år nDia a bhfuil a bhreitheanna i réim ar fud na cruinne.
CuimhnĂ­onn sĂ© ar a chonradh go brĂĄch, ar a ghealltanas go dtĂ­ mĂ­le glĂșin,
an conradh a cheangail sĂ© le hAbrahĂĄm, an mionn a mhionnaigh sĂ© do ÍosĂĄc.


SoiscĂ©al Naofa Íosa CrĂ­ost de rĂ©ir Mharcais 1,29-39.
Ar dhul amach as an tsionagóg dó, chuaigh sé isteach gan mhoill i dteach Shíomóin agus Aindrias, in éineacht le Séamas agus Eoin.
Bhí måthair chéile Shíomóin ina luí agus an fiabhras uirthi, agus ní dhearna siad aon mhoill gan labhairt leis mar gheall uirthi.
Chuaigh sĂ© anonn chuici, rug ar lĂĄimh uirthi agus thĂłg suas Ă­. D’fhĂĄg an fiabhras Ă­ agus thosaigh sĂ­ ag freastal orthu.
Nuair a bhí an tråthnóna ann, tar éis luí gréine, thug siad chuige cåch a bhí tinn agus na daoine a raibh deamhain iontu.
BhĂ­ an chathair ar fad cruinnithe timpeall an dorais,
agus leigheas sé mórån a bhí tinn ó gach sórt galair, agus chaith sé amach mórån deamhan, agus ní ligeadh sé do na deamhain labhairt, mar bhí a fhios acu cérbh é.
D’éirigh sĂ© ina shuĂ­ ar maidin tamall maith roimh lĂĄ, ghabh sĂ© amach agus d’imigh go dtĂ­ ĂĄit uaigneach agus bhĂ­ sĂ© ansiĂșd ag guĂ­.
Chuaigh SĂ­omĂłn agus a chompĂĄnaigh ar a lorg,
agus nuair a fuair siad Ă© dĂșirt siad leis: “TĂĄ cĂĄch do do chuardach.”
DĂșirt sĂ© leo: “TĂ©anam go dtĂ­ ĂĄit Ă©igin eile, isteach sna bailte mĂłra atĂĄ ar cĂłngar, chun go mbeinn ag seanmĂłir iontu sin freisin, mar is chuige sin a ghabh mĂ© amach.”
Agus thåinig sé ag seanmóir ina gcuid sionagóg ar fud na Gailíle go léir agus ag caitheamh na ndeamhan amach.



Sliocht as na h-aistriĂșchĂĄin liotĂșirgeacha an BhĂ­obla - © An Sagart, Maigh Nuad 2000, Éire








 
©Evangelizo.org 2001-2017